In juni is Cees de Jong, vice-voorzitter en projectverantwoordelijke van het Volinsk project, op werkbezoek geweest bij Jouke en Arianne Spriensma in Oekraine. Zijn ervaringen en de projectvoortgang leest u hier. 

Het eerste wat mij opviel op mijn reis was dat de wegen aanzienlijk beter waren dan tijdens mijn laatste reis. In vergelijking met Nederland is het nog steeds niet veel, maar de grote gaten in het wegdek  zijn grotendeels weggewerkt. Toch lijkt de tijd te hebben stilgestaan. Enorme vlaktes met graan, koolzaad en aardappelen worden afgewisseld met grote stukken bos. Slechts af en toe zie je een auto voorbijkomen. 

Op de boerderij, waar Jouke nu de scepter zwaait is veel bedrijvigheid. Een heel ander gezicht na mijn laatste bezoek. Na de voorjaarswerkzaamheden, zoals het planten van de laatste gewassen, wordt de boerderij nu voorbereid om de oogst binnen te halen. Dit betekent het klaarmaken van alle machines en gebouwen gereed maken voor de opslag, want de opslagcapaciteit moest worden vergroot en verbeterd. Voor het eerst staat er voor 145 hectare aan gewassen en deze staan er, ondanks de beperkte middelen veroorzaakt door de crisis en de omstandigheden, redelijk tot uitmuntend bij, aldus bezoekende akkerbouwers. Er staat nu 57 ha wintertarwe, 23 ha zomergerst, 21 ha boekweit, 20 ha haver, 12 ha winterkoolzaad, 10 ha aardappelen en 2 ha bieten. De bieten en een deel van de tarwe zijn er minder goed aan toe, maar de aardappelen staan er daarentegen zeer goed bij. Dat de boerderij het goed doet merk je aan de reacties van mensen uit de directe omgeving. De verhuurders van land waren in het begin nogal sceptisch, maar tijdens de laatste aandeelhoudersvergadering, waar ik zelf bij was, waren de mensen heel positief! Een andere aanpak betekent ook, dat we inmiddels meer dan 50 ha land van anderen aangeboden hebben gekregen. Helaas laten de financiële middelen uitbreiding nog niet toe. Het contact met het rehabilitatiecentrum Bilichy voor mannen is goed. Zo komen zij regelmatig voor dagactiviteiten op de boerderij werken en kunnen wij weer wat voor hen betekenen. Een wens ging voor het centrum in vervulling na de ruil van hun hout tegen onze niet gebruikte voermolen. 








 
de velden staan er heel goed bij.

Verrassingen bestaan nog steeds. Zo werden er pootaardappelen gestolen die net in de grond zaten! En ook weer begin juni werden er aardappelen gestolen. Na een goed gesprek houdt nu de lokale jachtclub toezicht! Ook bleken gebouwen wel gekocht maar nog niet geregistreerd. Met de registratie is inmiddels een begin gemaakt. Verder is er op de boerderij geen kantoor en zijn er geen sanitaire voorzieningen. Wat dit betekent kunt u wel begrijpen. We hebben nu één gebouwtje bestemd voor kantoor, met douche en toiletruimte en mogelijkheid om te vergaderen. Zo'n 17 jongeren van een Baptistengemeente uit Nederland gaan dit gebouw in juli 2009 helemaal renoveren. Zij hebben een collecte gehouden en nemen veel materiaal mee, zoals een complete verwarmingsketel. Na de renovatie kunnen de werknemers hier na de oogst douchen en kunnen bezoekers er slapen. Er komen regelmatig bezoekers langs, waaronder akkerbouwers, die ondersteuning geven door Jouke met raad en daad terzijde te staan of zelfs een bedrag of apparatuur schenken. "Ondanks dat het lang niet altijd makkelijk is, zijn wij dankbaar voor de ontwikkelingen die wij zien bij mens en gewas," aldus Jouke.

Naast mijn bezoek aan de boerderij heb ik ook een aantal rehabilitatiecentra bezocht en heb ik een kijkje genomen bij het kindertehuis. Dit laatste wordt momenteel opgeknapt en er kunnen straks zo'n 80 kinderen van verschillende leeftijden worden opgevangen. Het ziet er fantastisch mooi uit. Dan kan (nog) niet gezegd worden van de rehabcentra. Als je zo'n gebouw ziet vraag je je af in welke eeuw je leeft. Het gebouw is oud, toiletten zijn buiten en de douche vaak ook. Zeker niet alle centra zijn voorzien van warm en koud stromend water en 's winters is het er erg koud. Er is dan maar één kachel die nog op kolen wordt gestookt. De bewoners zijn blij met alles wat Arianne vanuit World Partners voor ze doet. Zo heeft ze afgelopen winter met een aantal vrouwen vlaggetjes van lapjes stof  gemaakt, die vervolgens weer in Nederland werden verkocht. Zo kwam er geld binnen waar ze dan weer andere dingen mee kunnen doen. 's Zomers werken bijna alle bewoners van de rehabcentra op het land. Ze verbouwen zelf, vaak met geld of zaad uit Nederland, aardappelen, kool, sla, maar ook gladiolen en tulpen. Arianne heeft nu het idee opgevat om aardbeien te kweken die de mensen dan zelf, onder begeleiding, op de markt kunnen verkopen. Voor het najaar staat het bakken en verkopen van stroopwafels op het programma. Al deze geldgenererende activiteiten dragen er mede toe bij dat de bewoners weer in de maatschappij kunnen terugkeren. Belangrijk daarbij is dat ze op deze manier weer een gevoel van eigenwaarde krijgen en een toekomstperspectief. 

Met Jouke en Arianne en hun dochter Christa zijn we ook een middag bij Erik de Vries geweest. Erik heeft in het verleden een varkensboerderij van World Partners beheerd. Inmiddels werkt hij zelfstandig en levert zo'n 6000 biggen per jaar af. Een groot succes mag je wel zeggen.

Er was ook nog even tijd om de wat grotere stad Novovolinsk te bezoeken. Daar kan je wel zien wat de nieuwe tijd heeft gebracht. Heel veel verkeer en de daarmee gepaard gaande problemen. Maar ook veel verbeteringen en renovatie aan gebouwen, veel toeristen, ook uit Nederland, veel te zien, lekker eten en zitten op de terrasjes want daar houden de inwoners ook van.

Al met al een zeer inspirerende reis en volgend jaar ga ik zeker weer!